مصاحبه با کارینا کیمیایی : ۱۳ سال است که گیتار درس می دهد و در موسیقی فیلم هایی که کامبیز روشن روان ساخته ساز زده است. او می گوید ۹۵ درصد کسانی که به این آموزشگاه می آیند به دنبال ارگ و گیتار هستند و گیتار را نه برای صدایش، بلکه به دلیل زیباییش برمی گزینند. چون مد است و ماهواره ها تاثیر خود را بر مردم گذاشته اند. گریه نکن این علاقه مندان به مد روز موسیقی، اغلب موفق نمی شوند و این ساز را رها می کنند.

چون گیتار ساز سختی است و آنها می خواهند آهنگ های پاپ را یاد بگیرند اما در این آموزشگاه اول قطعات سبک کلاسیک تدریس می شود. آنها هم کلاسیک کار می کنند تا دستشان قوی شود و پاپ بزنند. «این طرز تفکر آدم را به گریه می اندازد. »

او این طور استدلال می کند که دید جوان ها نسبت به این ساز غیرحرفه ای است و به صورت تفریحی به آن نگاه می کنند چون تربیت صحیحی در زمینه موسیقی ندارند و وقتی تلویزیون را باز می کنند، در طول شبانه روز حتی یک دقیقه موسیقی کلاسیک نمی شنوند. کیمیایی اسم دومین آلبومش را که چندی پیش روانه بازار کرده، «فریادی در سکوت» گذاشته است.

 

«ما زیر سایه این سکوت زندگی می کنیم» خیلی از نوازنده ها منزوی شده اند، چون کشور نسبت به موسیقی کلاسیک بی تفاوت است، اما من نمی خواهم تسلیم شوم. » او در این آلبوم قطعاتی ساده را از آهنگسازان دوره های مختلف موسیقی کلاسیک انتخاب کرده و با گیتار نواخته است.

 

یک دفعه نمی شود موسیقی مدرن روانه بازار کرد، چون گوش جامعه در این باره آموزش ندیده است و از طرفی فعلا شرکت های تولیدکننده به سختی راضی می شوند و قرارداد می بندند. نه به خاطر صدایش ۳۱ سال دارد، ۲۳ سال است گیتار می زند و در تمام این سال ها از استادی کیوان میرهادی بهره گرفته است.

 

می گوید آن موقع که شروع به ساز زدن کرده، بدترین دوران موسیقی کلاسیک در ایران بوده است. از درس خواندن تنفر داشته و اصلاً به دانشگاه نرفته، چون فکر می کند استعداد درس خواندن نداشته و هیچ وقت فرق بین فیزیک و شیمی را نفهمیده است. او از کالج سلطنتی لندن فارغ التحصیل نشده و تحصیلات آکادمیک نداشته است.

 

دانشگاه سلطنتی انگلیس که یهودی منوهین آن را تاسیس کرد، برای کسانی که در کشورهای آسیایی به نوعی از رفتن به این دانشگاه محروم هستند با فرستادن نمایندگانی، امتحاناتی برگزار کرد که کارینا کیمیایی در این امتحان قبول شد و مدرک افتخاری نوازندگی گیتار گرفت، اما به نظر او مدرک و هنر خیلی از هم دور هستند، برای همین بزرگان موسیقی هیچ وقت تحصیلات دانشگاهی نداشته اند.

سکوت بی تفاوت و اما در بازار موسیقی شرایط مساعدی برای موسیقی کلاسیک وجود ندارد، موسیقی پاپ و خوانندگان رنگارنگش بازار را اشباع کرده است و مشخص نیست که «فریادی در سکوت» چقدر فروش داشته باشد.

 

کیمیایی می گوید: «فروش آلبوم قبلی بالا بود، فکر می کنم به این دلیل که من تنها دختری هستم که آلبوم تکنوازی گیتار دارم و برای فروش کاست دوم هم خیلی امیدوار هستم. هر چند منظورم از این فروش بالا منتفع شدن خودم نیست، اما از اینکه فروش با هزینه استودیو سر به سر می شود، خیلی خوشحالم. چون همان طور که می دانید ضبط در استودیو خیلی پرخرج است و من هم آدمی هستم که یک قطعه ۵ دقیقه ای را برای اینکه خوب دربیاید، شاید ۵۰ بار بزنم. برای همین ضبط و تهیه آلبوم «فریادی در سکوت» چیزی حدود یک سال طول کشید. »

 

Carinakiniae مصاحبه با کارينا کيميايی

 

شکل و شمایل و جلد این آلبوم غیرمتعارف است و اندازه اش با بقیه کاست های موجود تفاوت دارد، تقریباً به اندازه یک CD است. شرکت پلنت این طرح را داده، چون می خواهد کارهایی که تولید کرده متفاوت باشد و فکر می کند این طرح با سایزبندی و فرمی تازه بهتر می فروشد.

 

کیمیایی می گوید که استعداد آهنگسازی ندارد. کار با پری صابری در یک تئاتر رادیویی تنها تجربه اش در این باره بوده است. این اجرا چهار ساعت در استودیو طول کشید و او باید با حس بازیگران در لحظه بداهه نوازی می کرد، «حس خوشبختی را زمانی به دست می آورم که در استودیو گیتار می زنم و بعد به اتاق فرمان می روم تا قطعه ای را که ضبط شده، گوش کنم. »

 

چه کسی فراموش می شود اگر او عقیده دارد فروش بالای آلبوم هایش به این دلیل است که در آنها یک زن تکنوازی گیتار می کند، حتماً برگزاری کنسرت نفعش بیشتر است: «شاید، اما از کنسرت دادن خوشم نمی آید، چون خلوتی که هنگام ساز زدن دارم، از بین می رود، در کنسرت ها مسئولیت سنگینی روی دوش آدم است.

 

اگر حتی یک نت را اشتباه بزنم، خیلی ناراحت می شوم و نمی توانم ادامه دهم، چون بالاخره من تدریس می کنم. مجوز گرفتن و اجازه سالن هم خیلی پردردسر است و ترجیح می دهم خودم را درگیر نکنم. از آن گذشته، جامعه فراموشکار است.

 

شما اگر امروز کنسرت بدهید، ماه بعد فراموش می شوید. اما کاری که ضبط می کنید، ماندگار است و بعد که خود را درگیر مسائل ضبط و استودیو و آلبوم کنید، وقتی برای کنسرت باقی نمی ماند. احتمالاً کیمیایی به دنبال این است که بیشتر خود از موسیقی خودش لذت ببرد.

 

چون قطعاً اجرای زنده برای شنونده لذت بیشتری دارد و حس بیشتری را از یک قطعه به او منتقل می کند. او ضعف را در خود می بیند و عنوان می کند که یک نوازنده باید این قدر مسلط باشد که در اجرای زنده مشکلی برایش به وجود نیاید. نوازندگی رویایی است که از کودکی با خود داشته و در این رویا سهمی برای دیگری در نظر نگرفته است. اما در تدریس این طور نیست و او سعی می کند روحیات و شخصیت شاگردانش را بشناسد و بر این مبنا قطعات را برای کار کردن انتخاب کند.

 

او باید بفهمد هنرجو از چه موسیقی لذت می برد تا با قطعات اجباری فراریش ندهد. برای شاگردانش ماهانه کنسرت هایی برگزار می کند تا گوش آنها به موسیقی صحیح عادت کند. این کاری است که کیوان میرهادی هم هنگامی که پیشش گیتار یاد می گرفت، انجام می داد تا هنرجویان با صحنه مانوس شوند و از اجرای زنده نترسند.

 

منبع:همشهری

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
cloob مصاحبه با کارينا کيميايی viwio مصاحبه با کارينا کيميايی twitter مصاحبه با کارينا کيميايی facebook مصاحبه با کارينا کيميايی google buzz مصاحبه با کارينا کيميايی google مصاحبه با کارينا کيميايی digg مصاحبه با کارينا کيميايی yahoo مصاحبه با کارينا کيميايی

Related posts:

  1. مصاحبه اختصاصی سایت Guitar4all با نوازنده فرانسوی فلوریان کنیل
  2. مصاحبه با باقر موذن نوازنده گیتار کلاسیک
  3. مصاحبه با گلفام خیام نوازنده گیتار کلاسیک
  4. مصاحبه با آنا ویدویک
  5. مصاحبه با پاول استایدل
  6. مصاحبه با ویلیام کانن گایزر
  7. مصاحبه با میگوئل پودا، خواننده موسیقی فلامنکو
  8. مصاحبه با چیکوئلو
  9. مصاحبه با Miriam Mendezc
  10. مصاحبه اختصاصی با دکتر لیلی افشار